Trochę historii:
Pierwotnie miejscowość istniała pod nazwą Misdroige i Misdroie - zachowała się w XV w. akcie darowizny księcia Bogusława I na rzecz prepozytury katedralnej w Kamieniu Pomorskim. W XII w. na terenie dzisiejszych Międzyzdrojów istniały dwie osady: Żelazo i Kępieńce. Wieś Żelazo znawcy lokują w rejonie obecnej wioski Zalesie, Kępieńce zaś na południe od dzisiejszych Międzyzdrojów.
Do początku XVIII w. Międzyzdroje były niewielką wsią rybacką liczącą około 60 mieszkańców. Szybko jednak zaczął się rozwój miejscowości jako kurortu. Był to bowiem okres, kiedy popularne w Europie stawało się lecznicze właściwości morskiego klimatu.
W 1832 r. biedna wioska przekształciła się w modną i popularną miejscowość wypoczynkową. W 1835 powstały na plaży pierwsze obiekty kąpieliskowe. Na plaży powstały pierwsze łazienki, nad samym morzem pojawiły się piękne wille, projektowane przez znanych architektów dla szczecińskich i berlińskich przemysłowców.
Wybudowano w Międzyzdrojach zakład solankowy oraz drewniane molo. Uporządkowano wybrzeże. W 1913 r. Międzyzdroje jak na tamtejsze czasy osiągnęły rekordową liczbę letników - 20 000. Na zlecenie belgijskiego kupca Lejeune w 1860 r. zbudowano Dom Zdrojowy i założono park. Powstaje drewniane molo, które po przebudowie w 1906 r. ma 360 m długości, kawiarnię na głowicy i przystań dla statków spacerowych. W 1899 r. kolejny etap rozwoju miasta - Międzyzdroje uzyskują połączenie kolejowe ze Szczecinem i Świnoujściem. Z roku na rok przyjeżdżało coraz więcej gości, rosła też liczba stałych mieszkańców. W 1939 r. Międzyzdroje liczyły ok. 4 tyś. osób.
Podczas II wojny światowej miasto nie poniosło zbyt wiele strat. Po wojnie Międzyzdroje zostały przyłączone do Polski, a w roku 1945 otrzymały prawa miejskie. Następnie, już po wojnie wznowiono działalność turystyczno - wypoczynkową miasta. Tę funkcję rozwija ono do dziś. W latach 1972-1984 Międzyzdroje były częścią Świnoujścia.
Źródło danych informatora:
www.miedzyzdroje.pl
www.miedzyzdroje.hg.pl
www.wikipedia.pl
